Gece, neon ışıkların hışırtısıyla soluyordu. Herkesin kulağında aynı kulaklıklar, aynı ritmi paylaşırken dış dünya, sessiz bir tabloya dönmüştü. Lux La Fox, rengarenk kürkü ve pırıltılı eteğiyle, bu sessiz enerjinin tam kalbinde dönüyordu. Kolları havada, her hareketi yankısız bir dalga gibi yayılıyordu. Kulaklıklarından yükselen bas, göğsünde gümbürdüyordu, tüm bedeni bir davul gibi titreşiyordu.
“Bu ne enerji böyle?” Lucas Frost, yanından geçerken onun gözlerine kilitlendi. Kendi kulaklıklarından sızan hip-hop ritmi, Lux’ın kulaklığından taşan trance müziğiyle garip bir uyum içindeydi. Lucas’ın yüzünde muzip bir gülümseme, karanlıkta parıldayan kulaklık lambalarıyla aydınlandı.
Lux, başını yana eğdi, müziğin akışına kendini kaptırmıştı. Bir an duraksadı, kulaklığını hafifçe araladı. “Ne dedin?” Sesi, dışarıdaki sessizliğe bir fısıltı gibi karıştı.
Lucas ona yaklaştı, nefesi kulağının dibinde sıcak bir esinti bıraktı. “Bu geceyi seninle çalmak istiyorum, Lux.” Gözleri, Lux’ın parıldayan gözleriyle buluştu. Müzik, sanki aralarındaki boşluğu doldurmuştu.
Lux kıkırdadı, başını salladı. “Çal o zaman, ama ritmi kaçırma.” Elini uzattı, Lucas’ın elini kavradı. Parmakları birbirine kenetlendi, elektrik küçük bir kıvılcım gibi aralarında dolaştı.
Lucas, Lux’ı dans pistinin ortasına doğru çekti. Vücutları birbirine yaklaştıkça, kulaklıklardan gelen farklı melodiler bile tek bir uyuma dönüşüyordu. Lux, kalçasını Lucas’ınkine çarptı, ritmin coşkusuyla inledi.
“Bu ses… bu his,” Lux fısıldadı, gözleri yarı kapalıydı. “Daha önce hiç böyle hissetmedim.”
Lucas, Lux’ın beline sıkıca sarıldı. “Bazen en gürültülü anlar, en sessiz yerlerde yaşanır.” Dudakları, Lux’ın boynuna yaklaştı. Kulaklığından sızan bas, bir kalp atışı gibiydi.
Lux başını arkaya attı, boynu gerildi. “Şu an dünyadaki tek ses bu.” Gözleri kapandı. “Sadece bu.”
Lucas gülümsedi. “Sadece bu. Ve benim fısıltılarım.” Kulağına eğildi, müziğin üzerine çıktı. “Bu gece daha yeni başlıyor, La Fox.”
Lux, içten bir kahkaha patlattı, sesi kulaklıkların içinden bile duyuluyordu. “O zaman ritmi hızlandır, Frost. Bu geceyi ateşle.” Vücutları, müziğin çağrısıyla daha da yaklaştı, her dokunuşları, her nefesleri sessiz disko gecesinin en gürültülü sırrıydı. Kalabalık, kendi ritimlerinde sallanırken, onlar kendi senfonilerini yazıyorlardı. Her adımları, her kıvrımları, dışarıdaki sessizliğe meydan okuyan bir tutku şarkısıydı.